دفتر عشق

چه خوب است در   جاده   بودن،حتی اگر همین نزدیکی باشد. سخن گفتن، حتی اگر نخواسته باشم حرفم را بزنم.چه خوب است کنار هم، حتی برای مدت کوتاه و تخمه شکستن، حتی اگر سیاه باشد!!. چه خوب است که تو هستی، جهان با دفتر عشق...

پشت   شیشه   ی مه گرفته ی تنهایی ام

هنوز جای پای رفته ای پیداست

و سکوت مبهم و سنگین ابر

در انتظار سپیده ی صبح بیداری

اشک خاموش درختان جنگل

این شب، فانوس بی رمق در دست

ای دریغا، آفتاب بی غروبم کو؟

آن شقایق آن نسیم صبحگاهان کو؟

پشت شیشه منتظر

رد پایی هست

دفتر عشق...

قرارمان باشد برای وقتی که قرار یافتم از این رنج. تا مگر لرزش صدایم تو را نیازارد

از خویش می گریزم. تا مگر فراموش کنم این همه فاصله را

سرنوشت، تلخ است. تلخ

ابنک معلق ام میان هست ها و نیست ها. معلق ام میان گذاری دردناک

دست های خشن، روح را می آزارد

با این همه هنوز در سایه ی لطافت یاد تو پناه گرفته ام.

تا از هم نگسلم

دفتر عشق...

وقتی تو نیستی " معنا" هم از من می گریزد رنگ ها فراموش می شوند خورشید در پایان رو دفتر عشق...